كنم هر شب دعايي كز دلم بيرون رود مهرت ولي آهسته ميگوييم الهي بي اثر باشد تقديم به :

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پروانه وار چشم به او دوخته بودم انگاه که بیدار شدم سوخته بودم خاکستر من بر سر ان شمع فرو ریخت این بود وفایی که من اموخته بودم

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی تو بمان با دگران وای به حال دگران

بدست آور آنچه را نمی توانی فراموش کنی و فراموش کن آنچه را نمی توانی بدست آوری.

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

گفته بودی گرمن افتادم زپا دستم بگیری خود به زیر پایم افکندی عجب دستم گرفتی

 ــــــــــــــــ

کاش قلبم درد تنهایی نداشت چهره ام هرگز پریشانی نداشت برگهای آخر تقویم عشق حرفی از یک روز بارانی نداشت

 ــــــــ

شمع ای شمع چه می خندی به شب تیره خاموشم به خدا مردم ازاین حسرت که چرا نیست در آغوشم


 

نوشته شده توسط مسعود دریانورد در جمعه 20 اردیبهشت1387 ساعت 3:7 موضوع عشقولانه | لینک ثابت